Khoone (Ft Sadegh)

اسیر ِ برزخ ِ خیابونم این روزا

بانو من این روزا خط خطی ام انگار

شراب ِ تلخ ِ مرگ و پس ندی از اجبار

حالمو بپرس از پرسه های نصفه شبم

از مردمایی که اجالتاَ مثل ِ منن

با پنجره زار زدن خواب ِ شب و دار زدن

سوزوندن بالشونو اما بازم بال زدن

(صادق)

تو خودت میدونی من دور نیستم

چوب نیستم ، میبینم

دِ کلی حرف ِ پشت ِ اون نیشخند

پوچ نیستم ، بی کینه م

بهم بگو از اینجا ، از صعود و اوجا

از نگاه مردم این غررو ِ بی جا

منم یه سرباز که سر باز کرد زندگی رو

تو غرق ِ پرواز ، اون پَر باز کرد سمت ِ بیرون

بی پروا بی غم توو دریای فکرم

توو چنگال ِ فردام ، سنگینه پلکم

باز باران با ترانه ، گند زدش به کفشام

باز قلبن دوست دارم شبنم و رو برگا

(اشگان)

گفتی این روزگار دستمون رو روو کرده

یه روزی تقدیر توو فصل ِ خوبش میگنده

هوای بارونی من ، خدا ، یه حس ِ خوب

نمیدونم چی شد چشات به دریا دل سپرد

به دار ِ بیداری محکومم ، بیداری

من سکوت و داد زدم تو خدای انکاری

خونه مو حس کردم با نگام لای چار تا دیوار

این همه کابوس از ترس ِ خوابه انگاری

سیگار و من ، کوچه های شب زده

دوباره خونه ، با کابوسای یخ زده

تقصیر ِ خنده هامو به عقل ِ مست ِ من نده

میدونی که خاک شدم توو این روزای مسخره

کلاغ ِ من میخواد بره به یه جای دور

داستان ِ مترسک و مزرعه افسانه بود

تو بودی با چشمات ، خدا دنیارو آفرید

میدزده با نگات ، آسمون و با زمین

(صادق)

تو خودت میدونی من دور نیستم

چوب نیستم ، میبینم

دِ کلی حرف ِ پشت ِ اون نیشخند

پوچ نیستم ، بی کینه م

بهم بگو از اینجا ، از صعود و اوجا

از نگاه مردم این غررو ِ بی جا

منم یه سرباز که سر باز کرد زندگی رو

تو غرق ِ پرواز ، اون پَر باز کرد سمت ِ بیرون

بی پروا بی غم توو دریای فکرم

توو چنگال ِ فردام ، سنگینه پلکم

باز باران با ترانه ، گند زدش به کفشام

باز قلبن دوست دارم شبنم و رو برگا