کمک میخوای؟ اگه اون چیزی که تو
قلب و روحته درست حس کنی و به زبون بیاری
حله، بزن بریم
کلمه عبورو داشته باشی حله
جلو پیشرو که بزرگترین مافیای قرنه
دورش پره حامیای رپه حیف
رضا نداشته زبون عامیه هرگز
شباشو گذرونده با خیالو قلبش
و شایدم میخواسته بکنه آبیا رو زردش
وقتی دنیا تو مافیا و جنگه
از لیست من و تو کنن عالیارو حذفش
پولدار بشی کنی مادیاتو هضمش
و شایدم حمله بکنن جانیا به تختت
پشت کنسترت ماشینا به صفه
دنباله پرا برو، خالیا به چپت
دنیا پره خوبو بده، پره مو و کَنه
اما کار ما خلاف زندگی تو روز و شبه
تمام زندگیا تو دود و دمه
میشه خدا بود و واسه بارون آسمونو زدش
کسی نمیپرسه چیه راز بوی گندت
از لیست من و تو کنن عالیارو حذفش
پولدار بشی کنی مادیاتو هضمش
و شایدم حمله بکنن جانیا به تختت
پشت کنسترت ماشینا به صفه
دنباله پرا برو، خالیا به چپت
دنیا پره خوبو بده، پره مو و کَنه
اما کار ما خلاف زندگی تو روز و شبه
تمام زندگیا تو دود و دمه
میشه خدا بود و واسه بارون آسمونو زدش
کسی نمیپرسه چیه راز بوی گندت
اگه گند نباشیم غم میریزن توی قلبت
میپاشن به اسمت و میرینن به مغزت
منم بیخالم و میزنم تو خلسه (خلسه)
بیا که مال مائه خورشید
من هنوز امید دارم (من هنوز امید دارم)
همه مون قرصیم
همه مون صبحیم
همه مون مشتیم با هم
سیکتیر، نرو تو مخ من
کیف جیب، تمام روز من
میگذره با این دوتا، نه چتم و نه معتاد
دنیایی که داریم مال یه خدائه نه دوتا
نه این که من بدم و تو خوبه خوب، نه حاجی
دنیای تو قشنگه اما توی نقاشی
دنیای من کثیفه، آدمای توشم
به فکر جیب و رسیدن غنیمت تو جنگ
بالای سرمونم هر دو که یه رنگه
مال تو که صاف، همون آبی رنگ قشنگه
کسی نی که حاجی واسه برد نجنگه
از خودت بگیر تا اون نشئه خور زرنگه
فرق ما تو باخته هاست
تو دادی رفت، من دادم بالای ساخته هام
هه! جایی این که رویامو پاذل بچینم
ترجیح میدم حقیقتو واضح ببینم
بیا که مال مائه خورشید
من هنوز امید دارم (من هنوز امید دارم)
همه مون قرصیم
همه مون صبحیم
همه مون مشتیم با هم
تشنه نوازش و لالائی مامان
روز به روزم داره سنم بالا میره داداش
اصلا، حنجره مو واسه کی باید من جر بدم؟
و عاشق کی باشم؟ اصلا به کی باید دل بدم؟
اگه باشی توی خیابونا لاشخور
یهو دیدی پول و جیبتو همه رو باد برد
هه هه! اون قدری خنده داره
که یهو سر پول مواد میفروشی حتی پالتوت
همیشه دوست داشتی تو یه جورایی سر باشی
حتی به خودت و دور و وریاتم شک داری
یهو میده قلم، به امید قلم
تا کلمات پا پیچت بشن بگی کاریه تلف
ببین حاجی ادا در نیار
شبیه اونایی نباش که هستن برادر نما
همه اش داری میگیری فاز لاتی
اما تو هیچی نیستی و یه پا خایه مالی
تو به سگای دورتم هنوز داری باج میدی
ما هم با بنزین بالا سر باراباس تو تاریکی
ما بزنیمش آتیش
خیابون رنگ خون بشه و تو هم بشی قاطیش
نشین و پاشو لاشی
بیا که مال مائه خورشید
من هنوز امید دارم (من هنوز امید دارم)
همه مون قرصیم
همه مون صبحیم
همه مون مشتیم با هم (آه)
من، تنهام مثل ماهی توی تنگ
فکرم دریاست نه که آب توی حوض
این مغز نیمه پر، یه افسری که خورد
تازه فهمیده جنگه پس ضریب برد
بالا نرفته میبینی که پائین اومد
تمام عمرتو دادی و وایسادی تو صف
تا دری باز شه که بری، نماش باشه دلی
هنوز مهاجری، چه قدر کسشری
اَه! امثال من حساب ترقی داشته
شبیه توئه نه کوچیکه مثل بقلیات
من می خوام آزاد بگم، با داد راز بگم
و اسممو با س صاد ضاد بگم
جواب قانونارم دل من میده
من دوست دارم ریسکو با دید سنجیده
کشته ها رو تو قبر، سوخت کارو جا حرف
و سختی پیچو با یه انتهای راحت
من دوست دارم اینا رو چون حقیقته
قانون دل من شبیه قانون طبیعته
که میگه دوست داری بکن، هنوز داری کپن
تو زنده ای برای یه زندگی کپل