Madaraneh

اون زمان که بودیم مهد فرهنگو هنر مرده هایه پدراتون رو درخت بودن

درگیر جنگ شدیم سالها بارها از مغولایه وحشی تا بعثیا و یارهاش

و جنگی که همیشه این پا خورمون جنگ با خودمون

ما نسبت به همدیگه بیخیال شدیم واسه هم رفیقه نیمه راه شدیم

همه خوبیارو از دل پاک کردیم ۳ هزار میلیاردو زیر خاک کردیم

فک میکردم واسه اینکه خدامو ببینم باید ویزایه کشور عربی رو بگیرم

ولی هر چی کعبه تواف کردم شد سلاح تو دست قاتلایه بی رحم

تو این منطقه ی چالشو رکود پر سگایه داعشو سعود

نمه نمه پولامو عرق میکنم ولی نمیدم به سعودیو وهبی بخورن

ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره

ایران مادر شیرزنایی که نسخشون هیچ موقع زمین ندیده

ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره

ایران مادر دلسوزیه که از غمه بچه هاش موهاش سفیده

مثه دوره جاهلی که میزنه زیرش

خودمون اسطوره میسازیمو میپرستیمش

باید بریزم همه ای این خاکو به سرم

تقصیر خودم بوده هر چی اومده به سرم

تا دیدن اتحادمون طاعون گرفت رفت اومدن رو دیوارامون با خون نوشتن

اگه میخوای حکومت باشه تو دستات عربو سیر عجمو گشنه نگه دار

و اون قلم فروش که هیچی نیست تویی

تهدید به سیاست پوکولیست شدی

رسمه نظام بردگی اینه اونا دیکته میکنن توام بنویس فوری

همونایی که شیرامون شره ای کردن تا شغلا تو شهر مثه شیرا بگردن

من ساده بودم به گور میدویدم اونا سوخته تریاکو با پول میخریدن

دشمنا شدن سوار.جهلم و جهل ناصرالدین شاهایه احمق

من تحقیر شدم با یه وام یه سیلی جاش نفتو گازمونو بردن مسیر اونا

حالا از دنیا منو تردم کردن که تو الان جنون قدرت برداشتی

ولی نه من هنوز پیشه تو سر خم کردم نه تو دست از اون غرور کهنت برداشتی

به خدا این حرفارو از کینه نمیزنم

من سنگه خودمو به سینه نمیزنم

من صدایه سه نسلم از روزایه جنگ تا سه نسل بعد

من صدایه اونایی ام که وایستادن تا روزایه طولانی سر شه

اون که رفتو گفت ایران ناموسمونه

اونکه خون داد تا کشور رو ناقوس بمونه

و اونا که با دشمنه بی شرف جنگیدن تا یه وجب از خاکو بهش ندن

همونایی که ماها مدیونشونیم یعنی عربایه با وفایه کشورم

ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره

ایران مادر شیرزنایی که نسخشون هیچ موقع زمین ندیده

ایران مادر امیر کبیره ایران زادگاه مردانه دلیره

ایران مادر دلسوزیه که از غمه بچه هاش موهاش سفیده