Kalagh Be Khoonash Mirese

شب اومد و غم اومد یه بغض محکم اومد

کشید رو آرزوهام یه خط صاف ممتد

یه گل بدون چارقد یه حالِ ابریه بد

خزون بی سر و پا به ریشه ی دلم زد

دستات که نا نداره یکی میاد دوباره

گلی که رو زمین تو گلدونش میذاره

میگیره قلبِ باغچه از نگاه سرد باغبون

تو رو خدا سرک نکش به حال و روز این و اون

آتیش می‌سوزونی برام چه دردی داری می پزی

بچه نشو، نرو پیه‌ بادبادکایه کاغذی

نوازشامو اینجوری به پای بی کسی نذار

میری تو باغ همسایه باغچمونُ یادت بیار

یادت بیار که هر چی بود فقط به خاطر تو بود

کلاغ به خونش میر‌‌سه زیر گنبد کبود