Esarat

‎می دونستم اینبار بری بر نمی گردی به خیمه

‎من و حال خراب و تب دوری و غصه و گریه

‎چقدر گفتم من آقام بره این دفعه بر نمی گرده

‎همون خنده ی آخر می دونی من و دیوونه کرده

‎خیلی سخته ببینی نتونی بری واسه شهادت

‎ولی قسمتم اینه بی تو راهی شدم به اسارت

‎غمه جمعه غروب نبودت چه جوری بشه عادت

‎دلم از همه دنیا گرفته جونمم بدم من کمه واست

‎این حال من و کسی ندید چقدر دلم می خواست باشم کنارت

‎تو کربلا بشم شهید همه ی هستیم و زدم به نامت

‎رفتی و اشک چشمام مثله ابر بهاری می باره

‎کی فکرش و می کرد پدرم بره تنهام بزاره

‎چه غریبم بی تو می بینی دلم تنگ شده واست

‎چی می شد اگه یک باربه عقب بره لحظه و ساعت