Boghz

نگاه کن بعد تو از آدمای شهر که حتی از خودم بیزارم

نه بغض میکنم نه آه میکشم چند سال پاییزم ، میبارم

چشماتو وا کن شاید اشکای منو دیدی

پر بغض بودم وقتی به حرفام میخندیدی

پر بغض بودم وقتی که آخر دنیام بود

من لب پرتگاه و تو اما میرقصیدی

چشماتو وا کن ببین چشمای تو دنیا بود

دنیامو از دست دادم ای کاش میفهمیدی

ما راهمون از هم چقدر جدا بود انگار

من عاشق دریا و تو از آب میترسیدی

نگاه کن بعد تو تنهام نمیزاره

این عکس بی روحی که روی دیواره

میسوزم اما شمعارو روشن کن

این آخرین شام و این آخرین دیداره

چشماتو وا کن شاید اشکای منو دیدی

پر بغض بودم وقتی به حرفام میخندیدی

پر بغض بودم وقتی که آخر دنیام بود