BazA

بتابد به دل بی تاب

که پژمرده شود تنهایی

من تشنه به نگاه تو

تو افسوس بی خبر از دل

میلرزد ز هوای تو

اما تو ز دلم غافل

برخیز

که مجنون تو بیمارم

ز دوری تو غم دارم

بیا تا که شود درمانم

بنگر

به دیدار پریشانم

که با غصه گرییانم

بیا تا که شود آسانم

بی تو چه سخت میگذرد بر دل تنها

سیل خیال تو خرابم شده دنیا

روز و شبی میگذرد بر تب و تابم

تا که دهی مژده ی وصلت به دل ما

دریاب

که ابر پر مژگانم

ز دوری تو گریانم

بیا خنده شود مهمانم

بازا

که سرمای زمستانم

بیا ای تو بهارانم

گل یخ زده و بی جانم