Borje Aaj

چشم من فانوس راهه

جاده اما امتدادش

مثل بخت من سیاهه

مثل بخت من سیاهه

چه تلخه بی تو گم شدن

تو سایه های سرد شب

چه خسته پرسه می زنه

پس از تو کوچه گرد شب

شاید تو با ستاره ها ی شب صدامو گوش بدی

از برج عاجت آخرین ترانه هامو گوش بدی

لحظه های تلخ مرگ لحظه های بی تو بودن

از تو سهم من همینه، شعر دلتنگی سرودن

سایه ای تنها رو هر شب، تا در میخونه بردن

در پناه می شبا رو به فراموشی سپردن

ای تو مثل قصه با من

همسفر تا مرز رویا

این منم تنهای تنها

خسته از تکرار شب ها

طرح مات انتظارم

چشم من فانوس راهه

جاده اما امتدادش

مثل بخت من سیاهه

مثل بخت من سیاهه

چه تلخه بی تو گم شدن

تو سایه های سرد شب

چه خسته پرسه می زنه

پس از تو کوچه گرد شب

شاید تو با ستاره ها ی شب صدامو گوش بدی

از برج عاجت آخرین ترانه هامو گوش بدی

لحظه های تلخ مرگ لحظه های بی تو بودن

از تو سهم من همینه، شعر دلتنگی سرودن

سایه ای تنها رو هر شب، تا در میخونه بردن

در پناه می شبا رو به فراموشی سپردن