Asiri (Gheseye Eshgh)

قصه عشقی که میگم، عشق لیلای مجنونه

با یه روایت دیگه، لیلی جای مجنونه

مجنون سر عقل اومده، شده آقای این خونه

تعصب و یه دندگیش، کرده لیلی رو دیوونه

اما لیلی بی مجنونش، دق میکنه میمیره

با یه اخم کوچیک اون، دلش ماتم میگیره

میگه باید بسازم، این مثل یک دستوره

همین یه راه مونده واسش، چون عاشقه مجبوره

زوره، عشق تو زوره

احساس، همیشه کوره

هرجا، خودخواهی باشه

انصاف، از اونجا دوره

عاقبت لیلی ما، مث گلهای گلخونه

تو قاب سرد شیشه ای، پژمرده و دلخونه

حکایت عشق اونا، مث برف زمستونه

اومدنش خیلی قشنگ، آب کردنش آسونه

اخم تو خالی از عشق و بی نوره، سوت و کوره

عاشق کشی مرامته، نگات سرده و مغروره

عشق اومده توی نگاش، از کینه تو دوره