Gilase Cheshmat

توی چشمات گیلاس فراوونه- بین موهات گلای پنهونه

موجای شاعرانه گیسوت- شر شر بارونه تو ناودوونه

توی چشمات گیلاس فراوونه- تو موهات جنگلای پنهونه

وقتی هستی هوا عجیب می شه- هم زمستونه هم تابستونه

زندگی صاف و روشنه، بسکه- چشات از جنس آینه شمعدونه

امشب و توی خواب من سر کن- با تو خوابم ستاره بارونه

توی چشمات عسل فراوونه- ولی دستات پر از بیابونه

از تو که عاشقونه رد می شم- عطر تو آخرین خیابونه

خنده هات از لبت که می ریزه- مثه برگریزونای پاییزه

که می تونه تن و بلرزونه- می تونه ساقه رو بخشکوونه

عقل دادم، برس به فریادم-گفتم از ساقه و اومد یادم

((وقتی می شینی ساقه های پات- به زمین نوبهارو می شونه))

توی چشمات عسل فراوونه- ولی دستات پر از بیابونه

امشب و توی خواب من سر کن- با تو خوابم ستاره بارونه