Zendan

همه دور از وطن یک کوه دردیم

به سینه غصه ها انبار کردیم

چو مرغی در قفس رنجور و پیریم

در این زندان ازادی اسیریم

اسیر بازی بازیگرانیم

گهی در دست این گه دست انیم

پر از احساس اما ساده هستیم

چه نیکو مردم ازاده هستیم

صفای ادمیت در جهانیم

خراب این دل اتشفشانیم

کنون در فصل گل بی برگ و باریم

بهار است و منو تو بی بهاریم

بهاری خوشتر از ایران من نیست

گلی خوشبو تر از خاک وطن نیست

درودم بر تو ایران زنده باشی

خزانت طی شود پاینده باشی

بهار امد که اراید جهان را

صفا بخشد دل ازادگان را

دریغ از ما که بی برگ و بهاریم

به غربت در خزان روزگاریم

اسیر بازی بازیگرانیم

گهی در دست این گه دست انیم

پر از احساس اما ساده هستیم

چه نیکو مردم ازاده هستیم

بهاری خوشتر از ایران من نیست

گلی خوشبو تر از خاک وطن نیست

درودم بر تو ایران زنده باشی

خزانت طی شود پاینده باشی