Istadam

بگو تو این شبا دلت کجاست

اگه که راهمون جداست مقصرش کی بین ماست

بگو که دلخوشی تو باورت منم اسیر آخرت

تو جنگ نابرابرت

همین که فهمید پر از خواهشم

دودمانم رفت بیرون زجر می کشم

قلبم رو کشت تا زیر آوارش کشوند

یه حسی پشت چشام بود اما اون نخوند

ایستادی تو به مردنم راضی بشم

از هم تو پاشیدی منو تا هر چی میسازی بشم

خسته از این بازی بشم

ایستادم تا یروزی بی طاقت بشه

دلت که با بی رحمی خواست نبودنت عادت بشه

از دست من راحت بشه

حالا که وقت گفتنه دلت پر از بی حرفیه

میگی هوای زندگیت بدجوری سرد و برفیه

عذاب این روزای تو کاری که با من کردیه

افتادنت به پای من همین مگه کم دردیه

بگو مگه کم دردیه حالا تو افتادی به پام