Tigho Termeh

من باید امشب که بارونیه خونه از گریه خالی شم

بدون تو دارم با آدمای شهر رفیق تر میشم

این آدما انگار مثل خودم هستن حال منو دارن حال منو دارن

این چشمای لبریز این چشمه های ابر چرا نمیبارن چرا نمیبارن

کجا برم حالم یادم بره یک شب از درد من کم شه

گریه ازم دوره ای کاش یک لحظه بغضم حریفم شه

با زخم های من با این تن خسته رفیق باش امشب

هرچی که بادا باد من ترمه میمونم تو تیغ باش امشب

بزرگه دنیامون با این همه قد دلتنگی من نیست

دردی تو این دنیا اندازه درد از دست دادن نیست

من باید امشب که بارونیه خونه از گریه خالی شم

بدون تو دارم با آدمای شهر رفیق تر میشم

کجا برم حالم یادم بره یک شب از درد من کم شه

گریه ازم دوره ای کاش یک لحظه بغضم حریفم شه