Morghe Azadi

از دامن کوه بلند میرم تا دریای آسمونا

برات گلوبند میارم از مروارید های کهکشونا

میرم تا درگاه خدای مهربون میرم میگم عاشقم خدایا

میگم در جان ما این عشق سوزان را رها کن از رنج و غم خدایا

میگم یارم قلبم بی تو در این سینه مثل کوه درده

بی خورشید رخسار تو خونه عشق من سرد سرد

میدانم من با عشق ما خدای آسمون مهربون

جان مارا قلب مارا خدا خودش بهم میرسونه

میروید خورشیدم دنیای امیدم ای گل جز تو دل به کس نبندم

با خود پیمان دارم تا در تن جان دارم هرگز بی تو من نخندم

خنده کن تا دوباره ببیند آسمان خنده شادی ما

خنده کن تا بخندد به شادی مرغ آزادی ما