Khoone

با اینکه جونی نمونده میزنم زورمو من

میزنم زورمو من میگیرم خونه رو پس

اگه تش با یه گلوله بیارن جونمو در

آزادیو میخوام من از ته دلم

واسه ی رفیقام اونایی که اهل دلن

نمیخوام آیندمون جلو چشام بشه دود

نمیخوام یه شب بیاد اَ خونمون همه برن

من میبینم آخر این تاریکیا نور

مثلا اجرا تو تهران کف خیابون

یه جا رویایی که یه روز خیال بود

یه جا که فقط بیاد صدا جیغ و صوت، یه

صدا جیغ و صوت

صدا جیغ و صوت

صبح میشه این شب

صبح میشه این شب

باز میشه این در

باز میشه این در

میکشن اسلحه رو توو خونه ی خودم رو سرم

آزادیو دادن ولی همیشه رو ورق

فکر اینم دروغ نگم زده بود به سرم که چمدونو جمع کنم با پروازم بپرم

ولی خونمو پس میگیرم جونمو دستم

از این اجبار به زندگیتون همیشه خستم

و میکشم روی قانوناتون یه روزی خط من

چون آزادی همیشه بوده خونه ی اول توو گوشه قلبم

رفیقامو میبینم که دوره من جمعا

میبوسمت یه روزی من وسط شهرم

بهار میشه بالاخره پاییز سردم

من خونمو میخوام نمیرم جایی که من

از این همه تنفر شده خالی دلم

دلم تنگ میشه واسه سالی که رفت

فکرنمیکنم جوونیمو بم جایی بدن

صبح میشه این شب

صبح میشه این شب

باز میشه این در

باز میشه این در