Adam Bada

تر تمیز میریم سر زمینم

فقط میترسن که نرسن این ها

نه جایی نمیشه رفت تهش همینجاست

زندگی همین چند اپیزوده

پس سخت نگیر اگه کم بدی فوله

کردم اون کاری که به من نمیخوره

روی اینستا چون از بس که سمه این گلِ

بخشیدم همه رو جز خودم

تمرکزم روو رپ نبود این چند وقت کلا

نمیخواستم بشم شرمنده نوه ام

توی شصت سالگیم هم واسش یه خونه بخرم

آدم بد ها شدن خوب با ما

زود میره بگین بود حالا

هر چی زور زدیم چیزی فرق نکرد

هر کی بدی بهش کردم بگی شرمنده ام

هنوز یادم میوفتن آدم بد ها

که راحت میکردن حالم رو بد

اون روز ها رو یادم نیار

من تصمیم گرفتم آدم شم

بزار برو منم اینجا تنها بزار

گوش نمیدم به حرف های باد

نمیفهمم چرا ابر ها میبارن

وقتی سنگین میشه بال پروانه ها

هر روز میکنه این جوینت بیدارم

سریع میزنم بیرون نبینن حال بدم رو

خیابون ها شدن دوست قدم هام

الآن خیلی وقته دلم میخواد خونه نرم و

چند تا خط برم نقطه بزارم

تهش مرگه پس بزار غنچه

زمینی نبودم آسمونم همش

یه روز میاد بالا برج میخوابم

سلامتی سقف بالام

مامور کتک ها و اخم بابام

آدم بد ها شدن حک روو تنم

همه میریم ولی میمونه این رد پا

روو همه چشم هام رو میبندم و

حال من گفتی نیست

دوباره الکی میخندم و

با این که خبری نیست

میگذره ساعت ، میمونه خاطره

فقط بده حالم

میره موش توو دیوار اتاقم

نه نمیبره خوابم

چقدر الکی به خودم گفتم حالم خوبه

چقدر تصویر توو آینه رو باور کنه

هی یه روز میرسیم به آخر

هنوز یادم میوفتن آدم بد ها

که راحت میکردن حالم رو بد

اون روز ها رو یادم نیار

من تصمیم گرفتم آدم شم

بزار برو منم اینجا تنها بزار

گوش نمیدم به حرف های باد

نمیفهمم چرا ابر ها میبارن

وقتی سنگین میشه بال پروانه ها