Kavir

بهش تکیه کنم آروم بگیرم

نه دریا دورمه تا غرق من شه

نه ساحل میشم اونجوری بمیرم

جوون بودم شبیه جنگلایی

که الان سر راهت رو گرفتن

سر راهت تموم جنگلا سوخت

تا چشمات رنگ دریا رو ببینن

بزن بارون دلم خیلی گرفته

یه شب بغضم گرفت فکرت منو برد

از اون شب با خیالت هم نشینم

با این حالی که امشب تو سرم هست

محالِ صبحِ فردا رو ببینم

یه شب چشمامو بستم خواب دیدم

داره بارون میاد از ابر مُرده

یه روز چشمام وا کردم نبودی

دیدم سیل اومده دنیامو برده

تو رویای یه دریا تو سرت بود

دلم دریا شد و رفتی ندیدی

تو رفتی رد بارونو بگیری

تو رفتی و به دریا نرسیدی

کسی از خلوتم چیزی ندیده

کویر از خلوتش بیرون نمیره

کویر رویای دریا تو سرش نیست

کویر تا آخر قصه کویره

نه کوهی دورمه تا کم میارم

بهش تکیه کنم آروم بگیرم

نه دریا دورمه تا غرق من شه

نه ساحل میشم اونجوری بمیرم