Dozdideh

دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من

سرو خرامان منی ای رونق بستان من

چون می روی بی‌من مرو ای جان جان بی‌تن مرو

وز چشم من بیرون مشو ای شعله تابان من

تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم

ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من

بی پا و سر کردی مرا

بی‌خواب و خور کردی مرا

سر مست و خندانم مرا

ای یوسف کنعان من

یک لحظه داغم می کشی

یک دم به باغم می کشی

پیش چراغم می کشی

تا وا شود چشمان من

هفت آسمان را بردرم

وز هفت دریا بگذرم

چون دلبرانه بنگری