Bego Chi Midooni

دنبالِ یکی بشه حرفتو بزنی بهشت جایی دیگست ایجا دنیا حقه توء همین

بشه روزات انقد بد که نشه حدسشو بزنی فردا قراره چی بشی اگه امروزتو ندید

بگیریم راه سخته ناهمواری باید پیش بریم با همکاری باید

این دردارو به دوش بکشیم ماها به این حمالی عادت داریم

شاید راهه شما راسته و راه من چپه

کاره شما درسته کار من رپه

خوابه شما لالاییه ماله من کپه

ولی فکر

ماها روی جلدشیم شما صد صفحه بعدش

فلسفه ماها صفصته گرش

دنیا باهاش درگیره تنش طبیعیه آره حل میشه تهش ولی

شرمنده ی خونواده که هرچی اونا خواستن ما شدیم برعکس چه بد

روزگار به ما هر دفعه رخ داد و ما دیدم چقد بد عکسه اه

هر روز آره شرمنده تر تو فکر روحیم و دربنده تن منم

یکی از اونا که داستان دارن دردارو کشیدنُ بازتاب دادن

چشم تو چشم عمق زمونه نجنبی میبینی که عمره حرومه

کیه که قدره عمرُ ندونه

رُک بگو چی میدونی بگو

بگو چی میدونی بگو

بگو چی میدونی بگو

بگو چی میدونی

ورس دو

کلی دست بالای دست هست پسرم کلی درسو بحث هست که با حرف من بزنم

از سر به قلم میرسه واژه ها همه هم دستِ منن و دست ها از جیب بیرون واسه من کف بزنن

واسه استعداده نابش احترام به چالش واسه ابتکار تو راهش که داده اعتبار به کارش کنه افتخار به حالش

آه آره متریک

صد تا راه هست ولی یکیش ابریشم مسیرمو نگا چطور یکه شهر میشم

گاهی شر میشم ولی دلی درویشم ماها اهلی شدیم که اینا وحشی شن

وقت تلف گاهی واسه حالم برنامه هدف باشه واسه کارم

دلیلشو بزار پا ضریب هوشم که حتی بدِ خوبه با من

اول خر بشیم که قانع بشی بعد کلمه کلتِ ماشه کشید

هر ارزویی داری تو سرت بساز اون شخص

قراره ماها بشیم میدونی

کمبود که خب زیاد داشتم ولی برداشتم خوب چون از تخمم کاشتم

دوسش داشتم رپ و حرفشو طعم تلخشو راه سختشو این که برم جلو و ببینم درا بسته شد و

بدوام فکر پرواز باشم بخورم زمین و هر بار پاشم

ورزیده ترم قله رو میبینم و لرزیده تنم

میرسم بهش

حالا تو میتونی همراش باشی میتونی بد بام باشی

رفتار ردم نتیجه فکرای تو سر واسه ماها نرسیدن اغراقه پسر