Haraaj

زندگیمون حراج شد دیروز ، هر چی بود و نبود و سوزوندیم

دیگه چیزی نمونده تو خونه ، غیر ما که رو دست هم موندیم

در این خونه رو همه بازه ، آدما از هجوم سرریزن

حال اون آدمی رو دارم که ، زندگیشو تو کوچه میریزن

هر کی از راه میرسه انگار ، چیزی از زندگیمو میگیره

پیش چشم خودم تو این خونه ، هر کسی تو اتاقمون میره

کاش میشد بدونم از فردا ، عکس لبخند کی تو این قابه!؟

کی تو آینت موهاشو میبافه ، کی رو تخت من و تو میخوابه!؟

در این خونه رو همه بازه ، آدما از هجوم سرریزن

حال اون آدمی رو دارم که ، زندگیشو تو کوچه میریزن

همه چیمون تو پنجره پیداست ، بین ما هیچ پرده‌پوشی نیست

به کسایی که مارو میبینن ، بگو این منظره فروشی نیست

کاش میشد بدونم از فردا ، عکس لبخند کی تو این قابه!؟

کی تو آینت موهاشو میبافه ، کی رو تخت من و تو میخوابه!؟