Emperor

ناراحتت کردم دم رفتن

خواستم که ناامید بشی از من

این عادلانه نیست میدونم

ازم نپرس چطور میتونم

یکم واست لازمه بی رحمی

دلیلشو حالا نمیفهمی

به بغض وادارم نکن انقدر

این گریه ها باشه برای بعد

تو قلب من یه امپراطوره

تسلیم میشه چون که مجبوره

برو نباید مال من باشی

خواهش نکردم این یه دستوره

نفرین به این وجدان بیهوده ام

ای کاش من خودخواه تر بودم

غرور من این بار حق داره

دنیا به من خیلی بدهکاره

سکوت یعنی برد فریادم

باید تو رو از دست میدادم

از من به تو پنجره ای وا نیست