Bi Gharari

سویِ چشمم رفته از چشم انتظاری

سهمِ من از تو شده این بی قراری

گشته حالم چون خزانِ بی بهاری

زجر دارد بی تو این شب زنده داری

هرچه به عشقت دچار تر شدم من را ندیدی

جانِ من دیدی که عاشق تر شدم پا پس کشیدی

پا پس کشیدی

* بی تو من با چه دلی باید لبِ دریا روم

بی تو من با چه امیدی غرقِ در رویا شوم

همچو گلدانی که خشکیده دگر از بی کسی

بی تو من با چه دلیلی هم رهِ دنیا شوم

تو نمی دانی چه رنجی می کشم از بی تو بودن

همچو فرهادم که بی شیرین دمی زنده نمانم

تا که عاشق نشوی از حالِ من خبر نداری

تا بدانی من چگونه از فراغت بی امانم