Hormat

نمی دونم چرا یاد تو افتادم

مثل اون لحظه ها که پیش هم بودیم

مثل وقتی که عشقی بود و حرمت داشت

برای هم عزیز و محترم بودیم

برای هم عزیز و محترم بودیم

حالا کار دارم و فکرت نمی ذاره

روزای زندگیم رو سر کنم بی غم

دلم خیلی گرفته ، گیچ و داغونم

دارم از دست می رم ، ابری و نم نم

دارم از دست می رم ، بی تو ، بی مرهم

می شینم ، خیره می شم ، نقطه ها کورن

پا می شم ، راه می رم ، راه ها نفس گیرن

تو رو حس می کنم ، این ناخودآگاهه

واسه من خاطرات تو نمی میرن

نمی تونم فراموشت کنم ، سخته

عذاب یاد تو ، زجر آوره هر بار

هنوز خیلی دوستت دارم ولی دیگه

قرار نیست چیزی از نو ، باز بشه تکرار