Hush

شروع شد داستانه من، ۴ سال پیش، زیاده په آستانه صبر

ساختم با کمو بیش، حالا رسیدم به لبه

پس کلاره با اینا آره داش داره فرق

آشنامه اونی که میگی باهات داره طرح

هاته کارا هیته بیتِ آره ماهم ماله منه

دیگه حتی دورو وریاتم میدونن که سره

کارامو کلاره دیگه کل با کوچیکا نداره

دوست جون جونیتم که میکنه خرابت

درستو بخون موزیک نه نی به صلاحت

اینورا مسیرا خرابه خودم اصلیو منابع کلا کثیرو

در آنِ واحد مَسیوُو موانع میرن دونه دونه کنار

په فقط میگم بت یه بار

تو و من میمونیم مثه ۲۲ و هزار

په پی اممو سیو کنو بعدش بیا بمال

مگه این که با گوه خوریه من برسی به کمال

اِی, میزنن درجا

اگه سِپی نبود آرزوت میموند ترک، جاش من

صد تا دونه کاشتم،

به من میگن آشپز چون همه گوشتا یه سلام علیک با من داشتن

چیلم یه جا پشتمم گرم به گنگو دشمن عادتو راحته با کلماتم چه قد کشتم

ته ته ته تا ته میکوبم ته ته ته

نه نه نه زوده رو کنم چه قد خفنم

روزو شب

تو سرت فکره منه

یه کاری کن دایی حرفو بلدن همه

توته کینه پر دورِ منم میشه پر هی

باخت نداده اصن کلاره تو کارِ برده

چپکی یه پُکی هر کی زده دوتا خورده

جلو من که دیگه نه میدونم داشِت بردت

بچسب دوستاتو فردا

نیان اینجا بشن یکی از ما

تمومی تو چاقی بسه ورسه یک واست

شخم زدمت راحت از صفر تا صد

بایدم بشناسن دارم چون اشتها

سمه صدا په سریع تو مایکو بندا من

طرفِ حرفمم بقیه لبو دهنان

توپ داری اگه یه دیقه بیا وسط و

جم کن بده بره بندو بساطو

شوک شدی مثه چی تو ببین مردمکاتو

آره همونم من شبو روزا نمونم

از چیزی جا تا نرسم من حسه استرسه

درونم هست په نیای قُپی زیاد یه وقت کوچولو پلو من

چون فکر نمیکنم که عاقل نباشی تو درون حد

شعرا سیک صدا سم

گرافیک، لباسم میسازم بازم کلاره اومده که ببازن اینا

سائِسو سرو بودم من باعثو اهل

مباحثو طرح کردم تا جواب بده تمرینا

حالا بالا مثه برج میلاد اورجه کارا

نه کپی تو نی فورسه زیاده

یه جور تند شدم من مثه پورشه نی

یادت شاید نبودی وقتی که بودم تنها پیاده

سروش اومده بکوبه دورشم همه چی

خوبه دور شم از حرفه بیهوده

روشنه راهش میدونه خواهشی نیستو

میخونه واسه خودشو این خونه

که توش پره مثه خودشو غریبه ها بیرونش

سری بعدی بپا واسه کی میکنی قاطی

۱۸ سالمه ولی جلو من جای پا نی

خیلی وقته که هر چی بخوامو دارمش آنی

حالم همیشه عالی غیر عالی ماله ما نیس

روزو شب

تو سرت فکره منه

یه کاری کن دایی حرفو بلدن همه

توته کینه پر دورِ منم میشه پر هی

باخت نداده اصن کلاره تو کارِ برده

چپکی یه پُکی هر کی زده دوتا خورده

جلو من که دیگه نه میدونم داشِت بردت

بچسب دوستاتو فردا

نیان اینجا بشن یکی از ما