Hame Hicham

نه فرشته ام نه شیطان، کی ام و چی ام؟ همینم

نه ز بادم و نه زآتش که نواده ی زمینم

منم و چراغ خردی که بمیرد از نسیمی

نه سپیده دم به دستم نه ستاره بر جبینم

منم و ردای تنگی که به جز «من» اش نگنجد

نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم

نه حقِ حقم، نه ناحق، نه بدم، نه خوب مطلق

سیه و سپیدم :ابلق ٬ که به نیک و بد عجینم

تبِ بوسه ایم از آن لب به غنیمت است امشب

که نه آگهم که فردا چه نشسته در کمینم

منم و ردای تنگی که به جز «من» اش نگنجد

نه فلک بر آستانم، نه خدا در آستینم

نزنم نمک به زخمی که همیشگی ست، باری

که نه خسته ی نخستین، نه خراب آخرینم

نه فرشته ام نه شیطان ..