Owje Parvaz

شبا بی تاب و بیدارم

تو ارومی تو در خوابی

شبم تاریک و خاموشم

تو خورشیدی که می تابی

یخم سردم زمستونم

تو گرمای تابستونی

کویرم خشک و لب تشنه

تو سبزی سبزتو بارونی

منم بی پر وبال خسته

تو اما اوج پروازی

منم شعر فراموشی

تویی که نغمه پردازی

منم محتاج یک اواز

به فکر لحظه ی پرواز

که با تو همسفر باشم

با تو هم ساز و هم اواز

بساز با من نترس ازمن

نترس از سردیه دستام

بخون با من بگو با من

که با تو راهیه فردام