Zemestoon

زمستون که میشه به یادت می افتم

یاد رویاهایی که به تو نگفتم

مثه برفایی که میشینن رو شیشه

همین جایی انگار زمستون که میشه

مثه سوز سرما تو رگهامی انگار

یه ها کن رو شیشه واسه آخرین بار

زمستون که میشه به یادت می افتم

ببین رد بغضم هنوز روی شیشه ست

بی تو یه درختم که بی برگ و ریشه ست

تو نیستی می ترسم که دنیام خراب شه

قدم می زنم تا یخ کوچه آب شه

تو گرمای عشق و از این خونه بردی

همه شهر و انگار به طوفان سپردی

زمستون که می شه گرفتار بغضم

مثل بارش برف رو تکرار بغضم