Jadooye Negah

سکوت می کنم که این سکوت منطقی تره

که الکل نگاه تو یواش داره می پره

نه مست میکنی منو نه درک می کنم تورو

نه من کنار تو گمم نه از کنار من برو

همیشه بی اثرترین تلاش من گلایه شد

دلم گرفته بود و این کلام ها کنایه شد

همیشه عاقبت خودم شکستم و فنا شدم

خراب و مست و بی رمق وبال کوچه ها شدم

من از نبود تو پر و به این کلافگی دچار

مترسک رها شده میان چوبه های دار

نگاه بی تفاوتت به حجم سرد چشم من

جنون مشت و آینه قبول می کنم بزن

همیشه بی اثرترین تلاش من گلایه شد

دلم گرفته بود و این کلام ها کنایه شد