Khodahafez Tehran

یه خیابان باران، پشت باران، باران

اصلا انگار امشب کل تهران باران

میروم تنهایی تا نباشم شاید

مثل سایه با من درد تو می آید

چمدان و من و این حال مریض

میرمو پشت سرم آب نریز

خسته ام از همه کس از همه چیز

میرمو پشت سرم آب نریز

عشق تو تا عمق روح و جانم رفته

درد تو تا مغز استخوانم رفته

میسوزم از درون تو جان عشقم

من دوستت دارم، دوستت دارم

ببار ای باران عشقم

چمدان و من و این حال مریض

میرمو پشت سرم آب نریز

خسته ام از همه کس از همه چیز

میرمو پشت سرم آب نریز