Az To Dooram

چون پاره سنگی ، عاشقم

به گنجشکی ، هراسان

و هر بار نا امید

بر می گردم به خاک

بر می گردم به خویش...

نا امید و نیازمند

زبانه می کشد آغوشم

به سویت...

از تو دور افتادم

از تو دور افتادم...

در بی مجالی و لالی

به کاغذ آتش رسیده می مانم

جدا شده ای از نخ نگاهم

چون بادکنک ماه...

سال هاست از کرشم باران تو میگذرم

بی چتر و بارانی...

در سایه پنهان میشوم

در گریه پیدا

هرچه هستم از تو دورم ، دور