Adam Barfi

عاشق همین لبندیاتم

تنگ میشه دلم واسه حرف زدنامون

با اینکه نصفشون چرندیاتن

دستام دورت مثل اسکارلت

گرمای شومینه و یه کاپ هات چاکلت

برف بند اومد تو هم اب شدی رفتی

بیخودی کردم دستامو سر

صب شد دیدم خالیه جات

اون دوتا دکمه جای چشات

کاش بشه باز سفید شه همه جا

برقصن موهات با ریتم باد

گرم ترین خاطره تو سرمای فصلی

پس بگیرم حالا قلبم از کی

داستان از همون شروعش غلط بود

دل بستن به یه ادم برفی

...

نگا به رد پات که مونده جاش روی برف

یکی که قول داده بود نره ولی رفت

کجایی منو دربیاری از این حال بدم

حالا که نیستی با عکسات میزنم حرف

ادمک برفاتو نتکون

دوس دارم حتی اگ سردمون

بشه تو بغل هم

بام برقص وسط شهر

بگیرش گرما رو از تن من

ادمک برفاتو نتکون

نه به این تن سردم ندشون

دوس دارم سر باشم تو بغلت

نمیاد شبیه ما دیگ بیبی بعدمون

...

برف اومد ردپاتو گم کردم توی سرما

دستامو حس نمیکنم حسابی سوز فردا

میگفتی ارزوهام توی دستات قد میکشن

به یادت روی شیشه با نفسام قلب میکشم

ها ها ها

مینوسم اسمتو

ها ها ها

محو شد همینم مثل تو

دقین مثل حست که از اول قصه بود

سوزوندی ریه هامو بی هوا تو مثل دود