Taghvim

از پس پرده نگاه کن ، مثلِ شطرنجه زمونه

هرکسی مثلِ یه مهره توی این بازی می مونه

یکی مثلِ ما پیاده ، یکی صد ساله سواره

یه نفر خونه به دوشه ، یکی دو تا قلعه داره

یه طرف همه سیاه و یه طرف همه سفیدن

رو به روی هم یه عمره ما رو دارن بازی می دن

اونا که اوله بازی توی خونه ی تو و من

پیش پای اسب دشمن، اون همه سرباز رو چیدن

ببین امروزم تو بازی میونه شاه و وزیرن

هنوزم بدون حرکت پشت ما سنگر می گیرن

تاج و تخت شاه دیروز ، در قلعه شون نمی شه

به خیالشون که این تاج سرشونه تا همیشه

یادشون رفته

یادشون رفته که اون شاه که به صد مهره نمی باخت

تاج و از سرش تو میدون لشگر پیاده انداخت

اونکه ما رو بازی می ده ، اونه که مهره رو چیده

اونکه نه شاهه ، نه سرباز