Tardide Raftan

آه ای تردید رفتن

گاهی دامن نگیر

آه ای بی ردپایی

گامی از من نگیر

من تا سخن راهی ام

من تا سحر در شتابم

چون نور از فرط خورشید

تاریکی برنتابم

سر کن این تشنگی را

آبی جز تشنگی نیست

دل کندم از فسردن

این مردن زندگی نیست