Khate Sevom

من بی خود و تو بی خود و مارا که برد خانه

من چند تورا گفتم کم خور به سه پیمانه

در شهر یکی کس را ،هوشیار نمیبینم، هر یک بدتر از دیگر ، شوریده و دیوانه

اندک اندک جمع مستان میرسند ، اندک اندک می پرستان میرسند

اندک اندک زین جهان هست و نیست ، نیستان رفتند مستان میرسند

اندک اندک

یار مرا غار مرا ، عشق جگر خوار مرا

یار تویی غار تویی ، خواجه نگه دار مرا

قطره تویی ، بحر تویی

لطف تویی ، قهر تویی

قند تویی ، زهر تویی

بیش میازار مرا

یار منم غار منم ، دلبر و دلدار منم ، غنچه منم خار منم

دور مشو، این همه مغرور نشو

خانه خراب میکنی ، خانه بر آب میکنی ، خانه سراب میکنی

ناز نکن ، ناز بیا ، خانه بر انداز بیا

باز مرو ، باز بیا

دور مشو

دور مشو