Visa

چون فاصله یعنی‌ این، من خواب و تو بیداری

می‌ چرخم و می‌‌چرخی، با روزهای تکراری

من این سر دنیام و تو اون سر دنیائی

یه چرخ و فلک هر روز تنهائی و تنهائی

با ریتم بلا تکلیف، پر غصّه و غمگینه

این بارونی‌ که هر شب تو چشم تو میشینه

من و تو انگار باید جدا شیم

شاید یه جایی باز آشنا شیم

جائی که هرگز ویزا نمیخواد

صدامون از این جعبه‌ها نمیاد

چون فاصله یعنی‌ این، تو خوابی‌ و من بیدار

بی‌ قصّه و لالایی، چشماتو رو هم نگذار

دستاتو نمی‌گیرم تا فاصله‌ها اینه،

تا چشمای تو داره خورشیدو نمی‌بینه

سهم من و تو این نیست چرخیدن و چرخیدن

هی‌ فاصله رو هر روز از هم پرسیدن و پرسیدن