Abo Atash

جان به لب و خون به جگر

آتش عشق تو دگر

هوش و هواس از سر من برده

مهر خموشی به لبم خورده

داد تویی ، گوش منم ، زخم خُورم دم نزنم

تا تو طبیب دل بیمار شی ، تب بکنم تا تو پرستار شی

عشق به دیوانگی و چون و چنان نیست

عشق تمنّای وصال از دل و جان نیست

عشق در آمیختن آتش و آب است

میان درگیری بیداری و خواب است

ناز تویی ساز تویی ، هر چه بگم باز تویی

سر به بیابان زده باز آمدم

با دلی پر قصّه و راز آمدم

آب تویی ، باد تویی ، حیله صیاد تویی

خانه رویایی من دام توست

این دل درنده فقط رام توست

عشق به دیوانگی و چون و چنان نیست

عشق تمنّای وصال از دل و جان نیست

عشق در آمیختن آتش و آب است

میان درگیری بیداری و خواب است