Hale Mara Darad

ابری که طغیان می کند حال مرا دارد

باران که عصیان می کند حال مرا دارد

از پر شدن خالی نشد این آسمان انگار

رعدی که طوفان می کند حال مرا دارد

چشمی که می ماند به در حال مرا دارد

ازحال یارش بی خبر حال مرا دارد

عاشق همیشه ناله را کنج گریبان برد

این گریه های بی ثمر حال مرا دارد

من در میان جمع و دل در خلوتش گریان

ای حال نا خوشحال بد ای داغ بی درمان

دنیا نشسته با من و آینه رودرو

امشب اگر مُردم مرا بر دامنت بنشان

با من تمام آنچه بود از خود گذشتن بود

از ریشه جان را کندن و از نو شکفتن بود

من غافل از دل که به آغوش بیابان زد

دل بی خبر از اینکه دریا سینه ی من بود

من در میان جمع و دل در خلوتش گریان