Ooni Ke Fekre Fardashe

اوو حاجی نداشتم حتی تو تقویمَم عید ، کوه باشی به یه پُتکِ موفق میدنِت

رود باشی میزنن سَد جلوت ، یهو دیدی پریدَن بهت

اگه پول داشتی میفهمیدنِت ، شعرُ دوست داشتی؟ این تفریحمه

هه ما که میکنیم خُب با درد تلاش اما هی روزِگارِ نامرد یواش

دلِ ما به تنهایی عادت نداشت ، اِنداختیمون وسطِ آدم بَداش

ولی من که خُب میدونی دارم براش

اونی که فکرِ فرداشه ، مجبوره که کر باشه

مجبوره که کور باشه نبینه چندتا نامرد لای مرداشه

اونی که فکرِ فرداشه ، مجبوره که سرد باشه

مجبوره که تنها شِه ، شب بیدار و صبح با درد پاشه

تنها چیز که غیرِ ممکنه ، غیرِ ممکنِ !

حتی اونکه میمُرده واست اگه همین الآن بره ممکنه !

از هر نوع رودستُ که خوردیش تاحالا ، عشقِتُ کم آوردیش حالا

همونی میزَنت زمین که با اون همه زحمت بُردیش بالا

ولی بیخیالِ این نامردیا باش و تو رد شو

وایسا جلو آینه به خودت بگو دوباره خودم شو

بی توقع از کسی و تنها ، از جا بلند شو

بی خیالِ دنیا اندازه ی عاشق شدن شو

انقده آدمِ نامرد داریم تو شهرِمون که مردا گُمن نیست توی جمعِمون یه پهلوون

انقده درگیرِ مغزِمون که قلبمِون سیاهِ میکِشیم از زیرِ هم نوعامون نردِبون

انقده دو رو و بد شدن آدما که نمیفهمی آشُ واسَت کِی کی پخت

پس انقد ردّی باش که بهت بگن هِی بی مُخ

هر اتفاقی هم که افتاد بگو عیبی یوخ

نترس تَهِش مرگِ دیگه ، بذار یه تَنه تنِت فازِ لشکر بگیره

هم منفی باش هم مثبت ، جفتِش

چیزیُ میخوای بذار محکم پشتِش

اونی که فکرِ فرداشه ، مجبوره که کر باشه

مجبوره که کور باشه نبینه چندتا نامرد لای مرداشه

اونی که فکرِ فرداشه ، مجبوره که سرد باشه

مجبوره که تنها شِه ، شب بیدار و صبح با درد پاشه

خیلیا صداتُ میشنون اما چشاشونو بستَن ، پس انقد داد بزن تا صدات از چشاشون بزنه بیرون !! وگرنه تَهِش میگن ندیدیم پس نشنیدیم !