Gozar

به‌سان رهنوردانی که در افسانه‌ها گویند،

گرفته کولبار زاد ره بر دوش،

فشرده چوبدست خیزران در مشت،

گهی پر گوی و گه خاموش،

در آن مهگون فضای خلوت افسانگیشان راه می‌پویند

ما هم راه خود را می‌کنیم آغاز