Divoonegi

کیه که آخر دیوونگیه

واسه چشات

کیه جز من که می میره

واسه لحن خنده هات

کی برات قصه میگه شبا که خوابت نمیره

کیه پا به پات میآد وقتی که بارون میگیره

کیه وقتی تشنته

تو ابرا بلوا می کنه

اگه یک جرعه بخوای کویرو دریا می کنه

یه شب موی تورو به صد تا مهتاب نمی ده

خودش میسوزه

ولی تن به سایه و آب نمی ده

اون منم که عاشقونه شعر چشماتو می گفتم

هنوزم خیس میشه چشمام

وقتی یاد تو می افتم

هنوزم می آی تو خوابم ؛ تو شبای پر ستاره

هنوزم میگم خدایا

کاشکی برگرده دوباره