Tars

از همه عالم و آدم واسه تو دل بریدم

توی چشمت ولی هیچ وقت لحظه ای عشق و ندیدم

با خیالت راضی میشم ؛ حتّی وقتی که نباشی

ولی میدونی میمیرم ؛ اگه تو ازم جُدا شی

توی آسمون چِشمات میشه عُمری زندگی کرد

میشه با رنگِ نِگاهِت توی پیری بچّگی کرد

میدونی خودِت چِرا از هَمهُ دُنیا می ترسم

نکُنه تو رو بِگیرن ؛ از این آدما میترسم

اگه دیگه بر نَگردی ؛ اگه تنهام بزاری

باز نمیشه باورم که ؛ دیگه دوستم نداری

نمیزارم جات و هیچ کَس ؛ تویِ قَلبِ من بگیره

میسوزونم زندگیمو ؛ اگه عشقِ تو بمیره

اگه عشقِ تو بمیره